Semper Maior
Dlaczego należy znać Księgę Przysłów, Mark Horne
Chrześcijanie powinni znać całą Biblię. To nie ulega wątpliwości. Jednak Księga Przysłów jest szczególnie przydatna współczesnym chrześcijanom z następujących powodów:
Ew. Jana 4,1-42, Peter J. Leithart
WPROWADZENIE
Relacje między Starym i Nowym Przymierzem są jedną z najważniejszych kwestii w teologii chrześcijańskiej, w tym w liturgice. Większość różnic w tradycji liturgicznej Kościoła wiąże się z interpretacją kultu Izraela w Świątyni. W kościele rzymsko-katolickim rola kapłanów w kulcie chrześcijańskim jest bardzo podobna do roli kapłanów w Izraelu – kapłan składa ofiary w imieniu ludu. W wielu kościołach protestanckich kult postrzegany jest zupełnie inaczej – kult Izraela był bardzo formalny, złożony i materialny, a kult chrześcijański jest duchowy i nieformalny.
Degradacja człowieka i świata; James B. Jordan
Pradawni święci, cz. 3
Niestety, proces gloryfikacji świata uległ skażeniu. Grzech Adama polegał na pogwałceniu drugiego kroku schematu przemiany świata[1]. Adam nie złożył Bogu dziękczynienia. Trzymając w dłoni zakazany owoc i zamierzając go spożyć, Adam nie mógł podziękować zań Bogu. Zatem pierwotny grzech Adama polegał między innymi na nieoddaniu Bogu należnej Mu chwały (przez przemianę świata zgodnie z oczekiwanym przez Boga schematem działania), a także na niezłożeniu Bogu dziękczynienia (przez wyrażenie zależności od Boga i wdzięczności za dary, które od Niego otrzymał). Tym sposobem Adam zakłócił sześcioetapowy schemat przemiany świata. To zepsucie widzimy jeszcze wyraźniej na przykładzie Kaina (Rdz 4).
Chrzest i Duch; Peter J. Leithart
Formułując pneumatologię, czyli naukę o Duchu Świętym, często zachowujemy się jak dyspensacjonaliści. Zdaje nam się, że dzieło Ducha w czasach Starego Testamentu ograniczało się do spraw ziemskich, dotyczyło politycznego i militarnego przywództwa. Dopiero w Nowym Testamencie zaczęło odnosić się do udzielania zbawienia wypracowanego przez Chrystusa. Zatem myślimy, że dzieło Ducha w Starym Testamencie dotyczyło pełnionych funkcji, sprawowanych urzędów – spraw ziemskich; w Nowym zaś jest duchowe, zbawcze, dotyczące spraw niebiańskich. Nie przeczę, że nie ma pełnej ciągłości w działaniu Ducha w obu Testamentach, gdyż np. zanim Chrystus umarł i zmartwychwstał, Duch nie mógł udzielać ludziom mocy zmartwychwstania i darzyć ich dziedzictwem Nowego Stworzenia. W rzeczy samej, obecność i dzieło Ducha zostały zintensyfikowane przez „uwielbienie” Syna w Jego śmierci i zmartwychwstaniu. Dlatego też Jan stwierdza, że „Duch Święty nie był jeszcze dany, gdyż Chrystus nie był jeszcze uwielbiony” (Jn 7,39). Jednak błędem jest mówienie o zupełnym braku ciągłości w działaniu Ducha. Jedność przymierza sugeruje, że sposób jego działania w Starym Przymierzu stanowi podstawy dla sposobu Jego działania obecnie.
Nowy Exodus; Peter J. Leithart
Drugi rozdział Ew. Mateusza zawiera wszystkie elementy historii wyjścia Hebrajczyków z Egiptu. Mamy tam morderczego króla, który zabija żydowskie dzieci. Mamy niemowlę, które w przyszłości zostanie wybawcą Izraela i które uratowane z rąk króla powróci, żeby uwolnić swój lud i poprowadzić go do Ziemi Obiecanej. Mamy ucieczkę z kraju rządzonego przez złego króla; mamy wędrówkę przez Egipt i powrót z Egiptu. Mateusz cytuje słowa proroka Ozeasza nawiązujące do pierwszego Exodusu: „Z Egiptu wezwałem Mojego Syna”.